บันทึกของพิสิษฐ์ ถึงลูกทั้งสอง

ผมเกิดปี 2522 ที่ขอนแก่น พ่อเสียตอนผมอยู่ ม.1 แม่เลี้ยงผมกับน้องสาวมาคนเดียว

ผมเรียนวิศวะ ทำงานโรงงานอยู่เจ็ดปี แล้วออกมาทำบริษัทเล็ก ๆ ของตัวเองเมื่อปี 2556 ล้มไปหนึ่งรอบ ตั้งใหม่อีกรอบ ตอนนี้มีพนักงานสิบเอ็ดคน

ผมกับแอนแต่งงานปี 2551 มีลูกสองคน อันดากับอิง เว็บนี้ผมเขียนไว้ให้เขาสองคนเป็นหลัก

ผมไม่มีรางวัลอะไรจะเล่า

สิ่งที่ผมนับว่าเป็นผลงานคือพนักงานสิบเอ็ดคนที่ยังได้เงินเดือนตรงทุกเดือน แม้แต่ปีที่บริษัทแทบไม่เหลืออะไร

ลูก — พ่อไม่รู้ว่าพ่อของพ่อคิดยังไงกับอะไรเลย เพราะไม่มีใครเขียนไว้ พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้นกับเรา

เรื่องที่พ่ออยากบอกมีอยู่สามข้อ หนึ่ง ล้มแล้วอย่าหายไปนาน สอง คนที่อยู่กับเราตอนแย่ ให้จำชื่อเขาไว้ สาม อย่ารอให้พร้อมแล้วค่อยบอกใครว่ารัก