ด้วยรักและคิดถึงคุณพ่อบุญเครือ

“วันที่ 15 พฤศจิกายน 2567 พ่อผู้ที่ไม่เคยแพ้ใคร ได้ต่อสู้และพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย คงไม่มีลูกคนไหนจะสามารถหาคำพูดมาบรรยายแม้เพียงส่วนเสี้ยวของความเสียใจของความสูญเสียนี้...”

“พ่อตาของผม พ่อของแหม่ม ได้จากไปจากโลกนี้แล้ว ท่านเป็นผู้มีพระคุณต่อครอบครัวของผมอย่างที่สุด ตั้งแต่ผมแต่งงานมาก็ได้อาศัยอยู่ที่บ้านของท่านมาตลอด ตั้งแต่ที่บ้านเรามีหลังเดียวจนท่านส...”

“ตั้งแต่หนูเริ่มก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขมาภิรัตน์หนูก็รับรู้ถึงความรักและความห่วงใยที่ คุณพ่อบุญเครือ และคุณแม่ธิดามีให้หนู และครอบครัวเสมอมา หนูขอกราบขอบพระคุณคุณพ่อจาก...”

“ขอให้คุณบุญเครือ ไปสู่สุคติค่ะ ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวเขมาภิรัตน์ด้วยนะคะ 🤍🖤🙏🖤🤍🕯️🕯️”